ver: 0.33

Komisarz Forst. Tom 2. Przewieszenie

(okładka miękka)

Autor:
(44)
  • Czytaj fragmentFragment
36,90 zł
31,49 zł
Oszczędzasz
Wysyłamy w 24h. DARMOWA DOSTAWA do salonów empik
dostępność w salonie
Opis produktu
Dane szczegółowe
Opinie klientów (26)
Dodaj recenzję
Oceń produkt:
*
*
Dodaj recenzję Powrót
W przypadku naruszenia Regulaminu, Twój wpis zostanie usunięty.
  • 5
05.03.2017
Wrobiony – Remigiusz Mróz „Przewieszenie”
Marionetka Literacka
Wyobraźmy sobie, co musi czuć osoba, która przez zwykłego zwyrodnialca i psychopatę zmuszona zostaje do wykonywania nietypowych czynów, ukrywania się. Co musi jednak czuć gdy dołożymy do tego rządzę zemsty i wrogość skierowaną w stronę mordercy? W jednej chwili rodzi się z tego połączenia niewyobrażalne uczucie złości, brak panowania nad emocjami oraz przeobrażenie człowieka, na którego wydarzenia z niedalekiej przeszłości mają ogromny wpływ. To właśnie kształtuje głównego bohatera, co możemy zaobserwować, czytając „Przewieszenie” Remigiusza Mroza. Komisarz Wiktor Forst. Osobliwy człowiek, przez innych ludzi uważany za wariata. Nie raz zachowujący się jak dupek, lecz zdeterminowany by ostatecznie rozprawić się z Bestią z Giewontu. Wszak to ona właśnie zalazła za skórę komisarzowi najbardziej. Czytając część pierwszą trylogii z komisarzem Wiktorem Forstem pdt. „Ekspozycja”, miałam wrażenie, że to co przeszedł główny bohater to szczyt jego możliwości. Uwikłany w pułapkę i zamieszany w różne sprawy, które źle odbiły się na jego zdrowiu fizycznym oraz psychicznym o mało nie doprowadziły go do jego ostatecznej zagłady. Czytając „Przewieszenie” myślę, że jest to bardziej wytrwały człowiek niż wielu innych razem wziętych w każdym możliwym znaczeniu tego słowa. Tropiąc Bestię z Giewontu, nieustannie śledząc każdy krok mordercy w górach, widzimy jak zawzięty, sprytny oraz inteligentny jest główny bohater powieści. Wszak mam wrażenie, że to on najbardziej rozumie i stara się pojmować sposób działania psychopaty. Na pierwszy rzut oka widać, że Wiktor zna góry jak nikt inny i czuje się w ich towarzystwie najlepiej. „I nie chodziło bynajmniej o wypadki – sam fakt bycia w górach odrywał go całkowicie od świata. Wchodząc na szlak, zostawiał cały bagaż życiowy na dole. A im wyżej się znajdował, tym mniejsze stawały się wszystkie jego problemy.” Przede wszystkim to co zauroczyło mnie w książce, to fakt, że wszędzie otaczają nas góry i aura narastającego niepokoju, których nieco zabrakło mi w pierwszej części. Intrygujący jest również fakt, iż Remigiusz Mróz dodał wątki z punktu widzenia psychopaty, który sam uważa inaczej. „Nie jestem psychopatą.” Bardzo spodobał mi się ten pomysł i uważam, że autor idealnie wcielił się w rolę szaleńca, którego stać dosłownie na wszystko. Akcja rozgrywa się w zawrotnym tempie, przez co lepiej nam czytać książkę. Uważam również, że postacie są bardzo dobrze wykreowane i z każdą z nich po trosze się utożsamiam. Nie ma wątpliwości, że Remigiusz Mróz to autor naprawdę godny uwagi, a jego książki mogą zachęcić do czytania polskiej literatury niejednego uprzedzonego do niej człowieka.
  • 3
16.02.2017
Może być...
Monika
Po emocjonującej "Ekspozycji" nie mogłam doczekać się dalszych losów komisarza Forsta i niestety zawiodłam się... Miałam wrażenie, że książka pisana jest na siłę, byle kolejna strona. Pod koniec robi się ciekawiej, ale w porównaniu z pierwszą częścią nadal nie ma zachwytu.
  • 5
25.11.2016
Super
TomaszHa
Tej książki nie trzeba rekomendować, kto czytał poprzednie musi ją przeczytać
  • 5
21.11.2016
Najlepsza z trylogii
poolasweety
Druga część trylogii jaką jest PRZEWIESZENIE moim zdaniem jest najlepsza i najbardziej mroczna z całej trylogii, mimo to polecam każdą!
14.11.2016
Facynująca
struna
II cz sagi z Kosarzem Forstem. Jeszcze lepsza od pierwszej więcej zabójstw, większy dreszczyk emocji książka wciąga do samego końca
  • 4
18.10.2016
Wreszcie zaczyna sie to na co czekalem
Mateusz Marciniak
W tej części przygód komisarza Forsta mamy juz o wiele więcej górskiego klimatu, co dla mnie jest dużym plusem. Nadal pewne watki są naciągane, ale juz nie aż tak rażąco jak w Ekspozycji. Zdecydowanie lepsza od części poprzedniej, lekko sie czyta.
  • 5
17.10.2016
bardzo wciągająca lektura
Elżbieta Gędek
Cała trylogia R.Mroza to bardzo ciekawa lektura, choć po przeczytaniu ostatniej mam na jakiś czas dość kryminałów. Bardzo ciekawa, śmiała i przemyślana fabuła, dużo odniesień do teraźniejszości, w tle sporo trafnych przemyśleń autora na temat aktualnych problemów w kraju / sprawa uchodźców czy też trudnej historii na Ukrainie/. W każdej części sporo się dzieje, niektóre z wątków naprawdę zaskakują. Jak dla mnie- napisana bardzo po męsku, może czasem zbyt dosadnie, ale może dlatego wywiera takie wrażenie.
  • 5
05.10.2016
Rambo z Podhala nie zwalania ;)
Sylwka
Ekspozycja zakończyła się „mocnym przytupem” co tylko zwiększyło moje chciejstwo na kolejną książkę z Komisarzem Forstem. Postanowiłam więc lekko zmodyfikować moje plany czytelnicze i kosztem Równoumagicznienia Terry Pratchetta, zabrałam się za Przewieszenie Remigiusza Mroza.

Olga Szrebska nie żyje. Wiktor Forst zaś próbuje „pozbierać się” i wrócić do codziennych obowiązków w policji. Na Podhalu w tym czasie ginie kilku turystów – ot wydawałoby się fatalny zbieg okoliczności. Szybko okazuje się jednak, że te nieszczęśliwe wypadki są zmyślnie tuszowanymi morderstwami. W dodatku wszystko wskazuje na to, że swe brudne paluchy maczał w nich ten sam człowiek, który jest odpowiedzialny za śmierć Olgi. Czy Forstowi uda się złapać mordercę? Jaki wpływ będzie miało na niego śledztwo? Czy Wiktor ponownie stanie się samozwańczym strażnikiem Zakopanego?

No i była petarda. Absolutnie książka mnie pochłonęła i o mało co nie przegapiłam przystanku, na którym miałam wysiąść. ;)

Forst jest nadal tym samym bezczelnym, acz niesamowicie inteligentnym dupkiem z Ekspozycji. Nie rozkleił się, nie ubolewał nad swoim ciężkim losem — tylko od razu wziął się do ścigania Bestii z Giewontu. Mimo wszystkich niefortunnych zbiegów okoliczności, gdzie sam staje się „zwierzyną” – nie poddaje się i brnie do przodu — od dziś zyskał u mnie nowy przydomek – Rambo z Podhala. ;)

Pozostałe postacie, również są dość ciekawie nakreślone i czytając książkę ma się ochotę im podpowiadać, irytują nas ich błędy, zacietrzewienie, niedokładność – tak z tą książką się „żyje”.

Oczywiście zdaję sobie sprawę, że Przewieszenie ma kilka niedociągnięć, że niektóre wątki jak choćby postępowanie przeciwko Forstowi są potraktowane po macoszemu i pozostawiają pewien niedosyt. Jednak sama książka to świetne czytadło, które ma w sobie to coś, co nie pozwala się od niej oderwać – a to jest chyba najważniejsze.

Więc, jeżeli jeszcze nie spotkaliście się sam na sam z komisarzem Forstem to zróbcie to koniecznie. :)
  • 5
23.08.2016
Małgorzata
Małgorzata Różańska
Polecam w ciemno całą serię (Trawers + Ekspozycja +Przewieszenie). Książki czytasz jedną za drugą.
11.08.2016
the best
Otello
najlepsza książka jaka przeczytałam, akcja w całej trylogii trzyma w napięciu, Forst jest genialny. Polecam bo czyta sie jednym tchem
  • 5
05.08.2016
super
Weronika Miler
Nie spodziewałam się takiego zakończenia tej trylogii, wszystkie trzy książki świetne, bardzo polecam
04.08.2016
Przewieszenie
Anna Mazur
Drugi tom trylogii Remigiusza Mroza trzyma w napięciu... książkę pochłania się w jednej chwili, ciężko odłożyć ją na bok, chce się wiedzieć co wydarzy się dalej... a końcówka - wyzwala apetyt na kolejną część. Jedna z ciekawszych książek jakie czytałam w ostatnim czasie, genialne pióro, lekkość sterowania fabułą, a przy tym widać ogromną wiedzę autora... ogromny szacunek za wplatanie wątków powiązanych z historią Polski.
27.07.2016
Przewieszenie
Malwina Graczyk
Genialna fabuła, świetnie kontynuowany wątek z poprzedniej części, pomimo tego nie nudzi a wręcz przeciwnie rozbudza ciekawość. Opisy rozwijają wyobraźnię> Trzeba przeczytać
  • 5
13.07.2016
II część
Stelma79
o ile po pierwszej części czułem się jakbym dostał w twarz to po lekturze II części dostałem 2 ray- BOMBA
12.07.2016
REWELACJA
joo63
Trylogię z komisarzem Forstem autorstwa Remigiusza Mroza czyta się jednym tchem.Wyraziste postacie oraz zaskakujące zwroty akcji powodują że w czasie jej lektury tracimy poczucie czasu
  • 4
02.05.2016
Tańcowały dwa finały, jeden czarny, drugi biały…
Mozaika Literacka
Tylko jedną godzinę przeznaczyłam na odpoczynek po bombie, jaką zrzucił Remigiusz Mróz na finał „Ekspozycji”. Oczy postawione w słup i szewska pasja towarzyszyły mi przy rozpoczynaniu „Przewieszenia”. Szybko jednak dostrzegłam zmianę klimatu na bardziej ezoteryczny, w którym to morderca gra pierwsze skrzypce. Autor wykorzystuje naiwność czytelnika i drażni go nieprzerwanie, ale wodzenie za nos przybiera zupełnie nowy charakter.

Tym razem nie przekraczamy wschodniej granicy, w zamian wracamy na Podhale, którym wstrząsa fala wypadków górskich. Śledczy początkowo nie wiążą serii zdarzeń z Bestią z Giewontu, ale koniec końców, dostrzegają powiązanie z okrutnym mordercą. Czytelnik od początku widzi więcej i sprawnie obserwuje poczynania sprawcy, oglądając kolejne zbrodnie dosłownie w jego umyśle. Komisarz Forst traktuje sprawę nadzwyczaj osobiście więc niewiele myśląc, rozpoczyna solową gonitwę za psychopatą. Każdy kolejny krok działa na jego niekorzyść, czym komisarz diametralnie powiększa bałagan w swoim marnym żywocie.

Figlarny nastrój, którym zawojował Remigiusz Mróz w finale „Ekspozycji”, utrzymuje się dłużej i wiernie towarzyszy kontynuacji, ale ta część jest inna, mniej bojowa, a autor bardziej stawia na walkę dwóch jednostek. Inteligentny i wyrafinowany psychopata dyktuje warunki, a jednym z nich jest pokaz siły nad policjantem. Ten staje się szarym pionkiem w grze, którą steruje szaleniec, a regulamin rozgrywki jest wielką niewiadomą. Czytelnik nie wie, jaki jest dokładny zamysł zabójcy, musi nacieszyć się ochłapami wiedzy, które zostawia autor, a ten bawi się dzięki temu najlepiej. Tajemniczy charakter powieści nie podlega żadnej dyskusji i jest wręcz namacalny, wzmaga go dodatkowo mistyczny krajobraz górski, wokół którego toczy się akcja. Zmienne tempo zdarzeń podkreśla zagadkowość, a subtelne fragmenty myśli zabójcy intensyfikują konieczność oraz chęć szybkiego dotarcia do sedna sprawy.

Autor nie waha się szperać w umyśle mordercy i zmusza go do obserwacji kolejnych zbrodni. Czujne wyszukiwanie i obserwacja przyszłej ofiary, jak również pozornie bierne oczekiwanie na dogodny moment to tylko przedsmak tego, co czeka zabójcę. Moment popełnienia czynu jest dla niego kulminacją piękna i szczytem podniecenia. Studium psychologiczne sprawcy zostało dopracowane niemal bezbłędnie, choć karty nie są wyłożone prosto na stół. Wokół tej postaci roztacza się mglista aura tajemniczości i nie rozchodzi się nawet na chwilę. Późniejsze poczynania sprawcy potwierdzają, że poza jego fanatyzmem, bohater ten ulega pokusom jak każdy człowiek, lecz umiejętność radzenia sobie z własnymi słabościami niekoniecznie jest jego mocną stroną. Remigiusz Mróz trzyma rygor założonego wcześniej poziomu zagadkowości, czym kąsa wrażliwość odbiorcy, a jednocześnie zmusza go do zogniskowania myśli na każdym kroku psychopaty.

Całość na stronie: http://www.mozaikaliteracka.pl/
  • 5
26.03.2016
Prewieszenie
maw_reads
W Tatrach dochodzi do serii niefortunnych wypadków. Giną ludzie, na pierwszy rzut oka, nie mający ze sobą nic wspólnego. Bardzo szybko okazuje się jednak, że łączy ich jeden drobny szczegół. Staje się jasne, ze wypadki wcale nie są wypadkami a w górach czyha morderca. Sprawa zostaje przydzielona Komisarzowi Forstowi, a ten odkrywa kolejne powiązania. Jest pewien, że zabójstwa wiążą się ze sprawą, którą prowadził z Olgą Szrebską. Kiedy wydaje mu się, że depcze przestępcy po piętach na wierzch wychodzą sprawy, o których komisarz wolałby zapomnieć. W jednej chwili to on staje się głównym podejrzanym. Jak poradzi sobie z przestępną i parą prawników, gotowych zrobić wszystko aby go pogrążyć? Czy uda mu się wybrnąć z tego cało?

Biorę głęboki oddech i próbuję cokolwiek z siebie wykrzesać. Planowałam odłożyć sobie pisanie o Przewieszeniu na później, poczekać aż opadną emocje. Minęły prawie dwa dni i zrozumiałam, że po tym co przeczytałam emocje nigdy nie opadną. Forst, Forst, Forst. Ale mnie denerwował na początku książki. Z każdą kolejną stroną miałam go coraz bardziej dosyć. Kreacja postaci komisarza bardzo mi się podoba, lubię takich sarkastycznych, pewnych swego i do pewnego stopnia upartych ludzi. Podkreślę, że do pewnego stopnia. Przez swój upór i z niewielką pomocą pary znienawidzonych przeze mnie prawników Wiktor Forst wpakował się w niezłe bagno, z którego tak łatwo nie wyjdzie.

Tym razem akcja książki rozgrywa się głównie w Polsce, z małym wyskokiem na Słowację. Wydarzenia są bardziej realistyczne, nie przeczytamy już scen rodem z Avengers'ów mimo to Forst niejednokrotnie dostaje porządny łomot. Cieszę się, że autor po części zrezygnował z wątków historycznych i religijnych. Poprzedni tom bardzo mi się podobał ale to Przewieszenie wypada znacznie lepiej. Chyba nie trzeba nikomu przypominać, że pan Mróz nie owija w bawełnę? Nie ma tu miejsca na zbędne lanie wody. Od samego początku wiele się dzieje i dzieje się do samego końca.

Jeśli potrzebujecie solidnej dawki emocji, marzy Wam się książka trzymająca w napięciu i lubicie autorów, rujnujących całe wyobrażenie o tym, co przeczytaliście dokładnie w ostatniej chwili - Trylogia z komisarzem Forstem będzie wyborem idealnym. Pan Mróz już po raz drugi doprowadził mnie do stanu, w którym nie wiem co ze sobą począć i serio, chciałabym zobaczyć moją twarz po przeczytaniu ostatniego zdania tej książki. Wciąż mam ochotę krzyczeć głośno "CO?!" i rwać włosy z głowy. Jestem bardzo ciekawa w jaki sposób pan Mróz pokieruje dalszymi wydarzeniami. Już nie mogę się doczekać tomu trzeciego.
http://www.mawreads.pl/
  • 5
23.03.2016
Doskonala
Ewa
trzyma w napieciu, nie moglam sie oderwac ! Brawo Remigiusz Mroz.!
09.03.2016
Przewieszenie
Iza
Nie mogłam się doczekać tej części. I warto było.. Tylko nie sprawdzajcie jak się kończy...Autor zaskakuje...Teraz z niecierpliwością czekam na ostatni tom.
  • 5
01.02.2016
wow
ice_water
nie przepadam za sensacją i kryminałami ale ta trylogia i sam Forst to niezła mieszanka wybuchowa. świetnie sie czyta i mimo pokręconej niekiedy fabule nie ucieka nic czytelnikowi. finał zaskakujący i dający nadzieje że 3 cz. będzie mroczna co uwielbiam. świetnie został nakreślony komisarz Forst brakuje mi tylko u jego boku wątku love ale może autor zlituje sie nad nim w kolejnym tomie.l baaaaaaaaaaardzo polecam .
30.01.2016
Przewieszenie
Mydefeld
Przewieszenie to naprawdę genialny kryminał, który łączy nie tylko świetnie skonstruowaną akcję z polskimi krajobrazami, ale przede wszystkim wciąga czytelnika w psychologiczną gierkę, powolne odkrywanie nie tylko mordercy, ale samych motywów, jakie nim kierują. Oby więcej książek w tym gatunku na naszym rodzimym rynku.
28.01.2016
Morderca w górach
QuickPirate
To pierwsza książka tego autora, którą czytam, i niestety pierwsza z komisarzem Forstem w roli głównej. Teraz muszę sięgnąć po pierwszą sprawę jaką rozwiązał komisarz. Mam wrażenie, że nasze kryminały niczym nie ustępują książkom z czarnej serii i kryminałom skandynawskim. Bardzo dobra książka, która od początku do końca trzyma w napięciu, a rozwiązanie nie jest oczywiste. Bardzo dobry kryminał, po który zdecydowanie warto sięgnąć.
  • 5
26.01.2016
Przewieszenie
arkadiusz malinowski
dopiero zaczołem czytać , ale już widzę że książka jest dobra
  • 5
25.01.2016
Dobra kontynuacja...
aldek.w
Pierwsza część trylogii mi się podobała... Do tego stopnia, że sięgnąłem po inne pozycje p. Remigiusza. Przewieszenie to dobra kontynuacja.
  • 5
22.01.2016
Przewieszenie czy zawieszenie?
mkwolek
Bardzo polecam "Przewieszenie", to świetny kryminał, który nawet na chwilę nie daje odetchnąć czytelnikowi, nie wiadomo, kiedy odłożyć książkę, by napić się kawy. Forst znowu zaskakuje, znowu tropi i nie spodziewa się tego, co będzie czekać na niego w kolejnej części. Ja też nie mogę! czuję się zawieszona ;)
  • 5
19.01.2016
Przewieszenie
Anna S
Jeżeli masz nerwy ze stali, kochasz góry i kryminały ta książka jest dla Ciebie! Nie zastanawiaj się, Mróz sprawi że zakochasz się w każdej jego książce i będziesz chciał więcej!
Zobacz też